Welkom op de site codebank.nl

Op deze site kunt u veel onderwerpen vinden die betrekking hebben tot het begrip 'code'. Volgens het bekende woordenboek 'Van Dale' is de betekenis van het woord 'code': verzameling van overeengekomen woorden en tekens met een afgesproken betekenis, of regels waaraan beoefenaars van allerlei beroepen zich vrijwillig onderwerpen zoals beroepscode, gedragscode en reclamecode. Zelf wil ik hier dan nog geheimschrift of encryptie code aan toevoegen en computer programma code. Dit geeft al aan dat het onderwerp 'code' erg ruim is op deze site wil ik aan alle aspecten aandacht besteden.

Vriendelijke groet, Hein Pragt

Regio-codes worden door de film industrie gebruikt voor commerciële doelen, omdat men prijzen per regio wil kunnen bepalen en wil voorkomen dat men een film in een goedkopere regio koopt en omdat men films niet overal ter wereld tegelijk wenst uit te brengen. Een film kan in Amerika al beschikbaar zijn op DVD terwijl deze in Europa nog niet in de bioscoop beschikbaar is. Een tijdsverschil van 2 tot 3 maanden is niet ongebruikelijk en veel fans zijn dan ongeduldig en bestellen de film via Internet al vast in Amerika. Om dit tegen te gaan heeft de MPAA (orgaan van de Amerikaanse filmindustrie) bedacht dat DVD spelers een regio code moeten hebben die het onmogelijk moet maken om in Europa een DVD uit de regio Amerika af te spelen.

Geheimschrift en geheime codes zijn al heel oud, lang geleden bedachten mensen manieren om een boodschap zo te coderen dat alleen de persoon voor wie de boodschap bedoeld was deze ook kon lezen. Dit was vooral erg handig tijdens oorlogen, wanneer de boodschap in handen viel van de vijand kon deze er geen zinnige informatie uithalen. Men kon de boodschap in een kistje verbergen maar dit was natuurlijk open te breken en dus niet zo veilig. Een andere methode was om een eigen schrift te bedenken die alleen de verzender en de ontvanger kennen waardoor niemand anders weet wat de boodschap is, dit is dus een geheimschrift. In de loop der tijd zijn er erg veel verschillende geheimschriften bedacht en gebruikt, de meeste zijn tegenwoordig bekend en dus niet zo geheim meer. Toch zijn ze soms nog leuk om te gebruiken om elkaar op school geheime berichten te sturen of om een sms te sturen waar niemand anders iets van begrijpt. Vrienden en vriendinnen kunnen elkaar zo bijvoorbeeld berichten sturen die niemand anders kan begrijpen.

Een kunstvorm waarbij met ASCII lettertekens plaatjes en tekeningen gemaakt worden heet ASCII-art en het werd vroeger veel gebruikt op niet grafische omgevingen zoals computerterminals. Maar ook in e-mail, sms en chatomgevingen bieden worden ze veel gebruikt om door middel van letters grappige plaatjes toe te kunnen voegen aan de tekst. Vaak zijn het kleine tekeningen maar er zijn mensen die op deze wijze enorme grote afbeeldingen maken. ASCII-art is een voorloper van ANSI-art wat veel op bulletin board systemen (BBS) gebruikt werd. Op Internet staan er veel voorbeelden, op deze pagina staat ook een kleine verzameling van plaatjes die door middel van ASCII codes gemaakt zijn.

Aangezien het openlijk gebruiken van extreem rechtse symbolen en tekens soms verboden is maar ook omdat veel extreem rechtse personen er extra belang bij hebben zich niet al te openlijk uiten om problemen met vrienden, familie, school of werk te vermijden. Deze groepen maken dus gebruik van geheime codes en symbolen die binnen de groep duidelijk zijn maar voor buitenstaanders een neutrale betekenis uitstralen. Deze geheime codes komen voor op kleding, als tatoeage of in graffiti op muren waarmee deze groep hun boodschap aan elkaar doorgeven en waarmee men ook openlijk kan provoceren. De meeste mensen herkennen wel het hakenkruis (Swastika) en de SS tekens maar minder bekend zijn het Keltisch kruis en de Odal-rune. Nog minder bekend zijn vaak de getalsymbolen, aangezien veel extreem-rechtse leuzen bekend zijn worden deze leuzen omgezet in getalcodes.

De meest gebruikte standaard voor lettertekens op een computer is de ASCII standaard, the American Standard Code for Information Interchange. In de begintijd van computers ontstond ook de noodzaak op om bepaalde vormen van informatie in een digitaal formaat op te slaan. De standaard ASCII-tabel bestaat uit twee delen, de 95 zichtbare tekens (hoofd- en kleine letters, cijfers, leestekens, de spatie en enkele andere symbolen) en stuurcodes.

De firma IBM kwam in de zestiger jaren van de vorige eeuw met haar eigen oplossing EBCDIC, wat staat voor Extended Binary Coded Decimal Interchange Code, voor toepassing op haar mainframes en de AS/400 systemen. Het systeem was gebaseerd op het oude ponskaart principe en had een aantal problemen, de letters van het alfabet waren geplaatst in blokken, wat niet erg handig is voor sorteren.